Maña é o Dia Mundial do Parkinson, pero aproveito a editar esta entrada hoxe por si maña non teño tempo.
Ayer celebrouse no Teatro Colón de A Coruña, unha Gala en Beneficio da Asociación de Parkinson .
Nela actuaron Ses, Xavier Diaz e Carlos Blanco, resaltaron sobretodo o labor humanitario e benéfico que esta Asociación facía para os seus enfermos, que aunque nos parezca que non, os enfermos de Parkinson son moitos. As idades varían bastante, sobre todo os enfermos son maiores de 60 anos, pero tamen nos encontramos con pacientes de 50, 40 e hasta 20 anos, que representan un avance da enfermidade maior.
Todos ou case todos, temos alguén na familia que presenta algunha das duas enfermidades que mais latentes estan nestes tempos e que tamén por desgracia estaran nos tempos futuros, alzeheimer e parkinson. Por eso vos pido desde este medio que maña penseis aunque so sea un anaquiño en todas esas persoas que sufren a enfermidade do PARKINSON.
Moito ánimo a todos os doentes de Parkinson e por suposto tamen as súas familias.
Hoxe o mediodia mentras me sentaba a comer, no televisor estaba posto o programa De Buena de Ley de Telecinco,a pregunta sobre a que xiraba o debate era ¿Un hombre está mejor preparado que una mujer para ser un directivo de una gran empresa? Escoitei moitas opinions o respecto e cito textualmente:
"No te puedo colocar en un puesto de responsabilidad, si
cuando tengas que tomar una decisión cojes y te marchas a cambiar pañales."
"No es compatible ser madre y dirigir una gran empresa."
"Las empresas que tienen en sus puestos directivos a mujeres
tiene un 58% más de beneficios."
"Cuando se casó y me dijo que quería tener hijos me di cuenta
de que no iba a valorar un puesto de tanta importancia."
"Mandan mejor los hombres, por que las mujeres tienen mucha mano izquierda o son blandas por
naturaleza."
"Si a una mujer le llega alguien y le llora un poquito le va
a ayudar y no mandarle."
"Una mujer es capaz de llevar una casa, los niños, tener un
puesto directivo y tomar grandes decisiones."
"Las mujeres tienen más astucia para los negocios, y los
hombres lo único que quieren es ser los gallos de su corral."
"Las mujeres cobran un 22% menos (en muchos casos) ocupando
el mismo cargo que un hombre."
"Desde que cuatro niñas pijas han querido estudiar y
compararse con los hombres están haciendo tambalear la economía."
"Las mujeres deberían estar en casa y no estudiando."
"Las mujeres en cuanto encuentran a un hombre se quedan
embarazadas y lo dejan todo, como les vamos a dar un puesto de responsabilidad."
"Se trata de exigir a las empresas que cumplan con la ley de
igualdad y que busquen entre las mujeres a la más preparada y seguro que
encontraran a muchas más mujeres preparadas que hombres."
"Grandes países como Argentina y Alemania que tenían como dirigentes a hombres han
acabado hundidos y ha tenido que llegar una mujer al cargo de presidenta para
que vaya a mejor."
Como muller ou mellor dito como persona nacida en unha época donde a muller xa está algo máis valorada dame autentica vergonza escoitar algunha destas frases, sobre todo a "desde que cuatro niñas pijas han querido estudiar..." ou "desde que encuentran a un hombre solo saben quedarse embarazadas...". O máis impresionante non é que esto salga da boca dos homes por que neste país desafortunadamente hai moitos machistas, senon que tamén salga de algunhas mulleres eso si que é o peor.
Mirade eu non sei quen manda mellor pero o que sei é que unha nai non vale menos por ser nai, senón que vale o doble ou o triple, que nós (as mulleres) temos que ser igual de valoradas cos homes. Tanto homes como mulleres valemos moito, formámonos para dar o mellor de nós,e si alguén debe ocupar un posto directivo desde logo ten que ser o que esté máis preparado sin darlle importancia o noso sexo.
Para finalizar esta entrada remato con un canción, como xa dixen vou a poñer unha en cada entrada do blog, aunque a verdade e que na ultima olvidouseme jeje tendes que perdonar eran as prisas.
Faltan 5 horas e 30 minutos para que o 2012 se acabe, e non queria rematar o ano sin facer aunque sea unha mini entrada, por que coa gran familia que teño metida na casa a verdade e que non teño moito tempo jeje.
Para min o 2012 foi un ano marabilloso, naceu meu irman e meu afillado, marcheime a estudiar a Coruña e estou super feliz facendo algo que realmente me gusta.
Solo espero que o 2013 sexa igual ou mellor que este por que non me gustaria que nada fora a peor. E a todos os que leades este blog vos desexo o mesmo, un bo ano moita felicidade e todo o mellor.
Aqui remato que xa estan reclamando a miña presenza.
Despois de estar desaparecida de este mundo durante unha temporada decidin que para comprometerme a actualizar todas ou casi todas as semanas o blog debería crear un, un pouco mais en serio, asi que o outro queda desactivado!!!
Como moitos sabereis estou estudando en Coruña, fago o ciclo de Emerxencias Sanitarias, e estou super contenta, encantame todo o que estou dando e estou aprendedo un monton de cousas, asi que con un pouco de sorte cando remate de estudar esta crisis xa acabou e poderei traballar en algo que me gusta, por que ambulancias siempre vai haber jjejeje. No meu ciclo hai un monton de xente asi que non vos preocupedes que tecnicos de ambulancia non van a faltar jejje.
Novidades que vos poida contar que alguns non sepades, pois non hai moitas, por que grazas o Facebook ou a Twitter estamos informadisimos, a veces de máis jajaja. As novidades mais bonitas que tiven durante o veran foi o nacemento dos meus dous homiños, Nico(meu irmán) e Marcos(meu afillado), estan guapisimos e grandisimos, os dous fan 3 meses, bueno Nico fixoos o 14 e Marcos fainos o 19.
Papa, Nico e Eu.
Marcos
Para finalizar decirvos que en cada actualizacion do blog vou deixar unha canción que me gusta!! Esta vez tocalle o turno a Pablo Alborán, a canción titulase Tanto e forma parte do seu novo disco. http://www.youtube.com/watch?v=i-yeB7JL00Q